Donderdag 3 februari - Florida here we come.

Vandaag was het zover, we stonden al vroeg op en omdat we de koffers gisteravond al gepakt hadden hoefden er nu alleen nog een paar laatste dingetjes ingepakt te worden.
Het was lekker rustig onderweg en we konden goed opschieten omdat het niet regende of glad was. Vlak voor Düsseldorf werd de weg erg slecht en begon het wel hard te regenen. We reden naar de Airport Düsseldorf Parkplatz waar we een reservering gemaakt hadden. Nadat we ingecheckt hadden en de auto geparkeerd, moesten we even wachten op een shuttle busje die ons naar het vliegveld zou brengen.
Op het vliegveld was het super rustig en ook bij de incheck balie van Air Berlin stond geen mens. Ik vind Düsseldorf een fijne luchthaven, heel anders dan het drukke Schiphol.

Omdat het thuis niet gelukt was, kregen we hier de boarding passen.
We gingen een poosje bij Starbucks zitten en dronken een cappuccino, die smaakte lekker maar toch anders dan in Amerika. Bij de controle werden onze tassen nagekeken en zelf werden we gecheckt met een bieper langs ons lijf en onder de voeten.
Bij de ingang van het vliegtuig lagen tijdschriften die je mee kon nemen, alleen wel jammer dat het Duits is natuurlijk. Het vliegtuig vertrok mooi op tijd en zat goed vol. We zaten op een rij met 2 stoelen aan de rechterkant van het toestel naast de vleugel nummer 30 H en K.
Toen we net vlogen kregen we al wat drinken met een warm broodje.
De keuze voor het menu was natuurlijk weer chicken or pasta! Tom nam de kip en ik de pasta en het smaakte best goed. Er zaten crackers bij en geitenkaas en een hamsalade. Helaas geen lekker taartje of chocolade. Tom nam er witte wijn bij en na het eten kregen we nog een Brandy en een Baileys. Hierna vielen we al snel in slaap en daarna lazen we lekker in onze boeken. De tv schermen hingen midden in het vliegtuig en Tom volgde wat films, deze waren wel in het Engels en niet in het Duits nagesynchroniseerd.
De zon scheen onderweg steeds heel mooi op de vleugel en boven Noorwegen zag je veel sneeuwpartijen.

We vlogen over Groenland, Canada en North en South Carolina naar Miami.
Rond 18 uur (12 uur Amerikaanse tijd) kregen we een soort lunch met selderie salade en koude kip en crackers met kruidenkaas. De koude kip was niet lekker.
Later deelden ze flesjes water uit en zo kwamen we de lange vlucht wel door, met doezelen, lezen, soms even naar de wc lopen.
Bij Miami aangekomen zagen we de hotels langs de kust goed liggen en dit was echt een prachtgezicht. We landden een kwartier later dan gepland en liepen snel naar de hal voor de paspoortcontrole. We hadden in het vliegtuig één blauw douaneformulier ingevuld en hoefden nu alleen een vinger en handscan te laten doen plus een irisscan. De vrouwelijke beambte vroeg verder geen bijzondere dingen, ook de Esta formulieren hoefde ze niet te zien en we konden snel doorlopen.
De koffers kwamen gelukkig allebei snel en nadat we het blauwe formulier afgegeven hadden konden we op weg naar de huurauto’s. Ik stuurde een sms naar de kinderen dat we goed aangekomen waren en kreeg al snel een berichtje terug dat thuis ook alles goed was.
We gingen op zoek naar de balies van de huurauto bedrijven. Het was niet echt duidelijk maar we naar toe moesten en volgden de borden maar naar ground transportation, 2 verdiepingen naar beneden. Daar moesten we met een rental car service busje mee die ons naar een gebouw naast het vliegveld bracht. Hier zaten alle autoverhuurbedrijven met een eigen incheckbalie op een rij.
Dan gaat het tegenwoordig in Orlando een stuk makkelijker met de autoverhuurbedrijven op het vliegveld.
Er stonden veel mensen voor de balie van Hertz maar omdat we een membercard hebben waren wij zo aan de beurt. De man probeerde ons nog wat extra verzekeringen te verkopen maar die hoefden we niet. We liepen met de koffers naar een verdieping lager en konden de auto zelf oppikken. We kregen een guitig autootje mee, een witte Chevrolet cruiser. Deze keer hadden we, omdat we toch maar met z’n tweeen waren, besloten geen SUV te huren. Rond 17.45 uur reden we bij het vliegveld weg en het was ontzettend druk onderweg rondom Miami. Maar het was wel heel mooi weer, 27 graden!
We namen de Interstate 95 N richting Fort Lauderdale want ik had een adres opgezocht van een Five Guys burger in Stuart. Die wilden we wel eens proberen en we hadden intussen best trek gekregen.

We kozen voor een Cheese Burger met topping All the Way met wat Five guys fries en mayonaise. Dit aten we buiten op het terras op, het was zulk lekker weer.
Aan de overkant van de weg zat een CVS pharmacy daar kochten we water, bier en melk.
We konden vanuit Stuart via een binnenweg snel bij de Turnpike (tolweg) komen richting Orlando en intussen was het donker en mistig geworden. Ik vond het een lange zit en was het behoorlijk zat.
Om 22.30 uur waren we dan eindelijk bij het huis. Home sweet home.
Alles zag er prima uit en het voelde echt weer als thuis. Het huis was schoon en opgeruimd en ik ging gelijk de leuke reacties in ons gastenboek lezen.
Na een fijne warme douche lagen we dan om 12 uur (6 uur am Nederlandse tijd) eindelijk in bed, we waren 28 uur op geweest.